11 Kasım 2009 Çarşamba

Looking for Eric


Looking for Eric için kimse çıkıp da Loach'un en iyi filmlerinden biriydi demez herhalde. Ama her futbol ve Cantona sever de filmden özel bir tat almıştır mutlaka. Cantona'nın filmin orta yerinde çıkıp çıkıp NLP kitapları tadında konuşması bu tadı biraz ekşitse de, yine de bir futbol-işçi sınıfı beraberliğini Loach'a çok yakıştırdım ben. Ondan başkası da "holigan"ları direnişçi bir kalabalığa dönüştürmeyi akıl edemezdi herhalde... Film hakkında uzun uzadıya yazacak çok şey yok belki ama Loach'un kuşak farkını kadrajın kıyısında köşesinde ve olabilecek en ekonomik şekilde vermesini de takdir etmeyecek değilim. Ortayaşlı postacı Eric'in duvarındaki Eric Cantona posterini gösterir önce Loach, sonra da postacının oğlunun odasına gireriz. Tabii ki o da Manchester United taraftarıdır. Odasında posteri asılı olan futbolcu da hırçın, yeniyetme Wayne Rooney'den başkası değildir tabii ki! Bu sahnelerden sonra baba-oğul birlikte perdeye her çıktığında bir Cantona-Rooney şablonuna yerleştirdim onların yaptıklarını ben kafamda. İşe yaramadı da değil. Şimdi Loach'un karakterleri kafasında böyle bir şablonla kurduğunu iddia etmek falan değil niyetim. Benimkisi sadece keyif için, hazır futbolu bu kadar güzel kullanan bir film de bulmuşken biraz sinema-futbol oyunu yapmanın keyfi. Yoksa Rooney'den hazzetmem bile. Cantona'ya karşı ise garip bir sevgim var. Nedenini bilmiyorum hiç. Fransızca konuşunca, söylediği o beylik lafların felsefi vecizelere dönüşeceğine dair saf bir inancı olduğu içindir belki. Belki de onun o formasının yakalarını havaya kaldıran külhanbeyi futbolculuğuna karşı benim safça bir hayranlığım olduğu içindir.

2 yorum:

  1. Burada aslolan Cantona'nin cok yakisikli olmasi!

    YanıtlaSil
  2. Ona bir itirazım yok tabii:)

    YanıtlaSil